Seksoholizm, nazywany również erotomanią, to poważne zaburzenie przejawiające się uzależnieniem od seksu. Człowiek dotknięty seksoholizmem tworzy wypaczone i niezdrowe relacje z innymi ludźmi. Ponadto ma bardzo niezdrowy stosunek do seksu. Seksowi podporządkowane są inne potrzeby własne, a uczucia innych osób nie są istotne. Człowiek uzależniony od seksu ma obsesyjny stosunek i ciągle dąży do zaspakajania erotycznego. Erotomania, podobnie jak inne nałogi czynnościowe kompulsyjne, dąży do zapobiegania złemu samopoczuciu. Osoba uzależniona dąży do kontaktów seksualnych, by zminimalizować ryzyko przykrych doznań. 

Seksoholizm – przyczyny

Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie skąd bierze się uzależnienie od seksu. Według badaczy erotomania dotyka osób, które pochodzą z rodzin z problemami, gdzie różnego rodzaju uzależnienia były na porządku dziennym. Wychowywanie w warunkach, gdzie obecny był alkohol, narkotyki czy przemoc doprowadza do poczucia odrzucenia, nieumiejętności zawierania głębszych relacji z drugą osobą. Te czynniki przyczyniają się do uzależnienia od seksu. Seksoholizm dotyczy także znacznie częściej osób, które były wykorzystywane seksualnie.

Erotomania może być też następstwem innych czynników takich jak: 

• współistnienie stanu lękowego lub depresji,
• uszkodzenia części mózgu odpowiedzialnej za reakcje seksualne,
• wahania poziomu hormonów,
• choroby neurologiczne,
• zaburzenia neuroprzekaźników odpowiedzialnych za regulowanie nastroju.

Objawy seksoholizmu

Osoby uzależnione od seksu nie potrafią się nim cieszyć w naturalny sposób. Nie traktują tej sfery jako relacji intymnej. Seks staje się dla uzależnionych pierwszą potrzebą, dla której są w stanie poświęcić wszystko.

Zachowania, które świadczą o erotomanii to: obsesyjna masturbacja, stosunki seksualne z przypadkowymi osobami, ekshibicjonizm, sadomasochizm, nabywanie produktów pornograficznych, oglądactwo, korzystanie z usług seksualnych przez telefon.

Seksoholicy nie potrafią sobie odmówić żadnych przyjemności związanych z tą sferą. Po chwilach euforycznych, które trwają tyle ile przyjemność z seksu, przychodzi smutek, poczucie winy, wstyd. Seksoholicy sami na sobie poprzez te negatywne emocje wywołują wewnętrzną presję. Wpadają w ten sposób w błędne koło postępującej choroby. Bardzo istotna jest kwestia, gdzie jest granica pomiędzy seksoholizmem a intensywnym życiem seksualnym. Pomocnym narzędziem dla rozstrzygnięcia tej kwestii jest specjalny test składający się z 25 punktów. Pozwala on ustalić, czy badany jest uzależniony, czy tylko przejawia intensywne życie płciowe. 

Seksoholizm – skutki

Ludzie uzależnieni od seksu ponoszą konsekwencje na różnych poziomach: zdrowotnym, emocjonalnym, finansowym, poznawczym i społecznym. Negatywne skutki erotomanii w odniesieniu do zdrowia mogą przejawiać się w zaburzeniach seksualnych jak przedwczesny wytrysk czy anorgazmia.

Styl życia będący konsekwencją seksoholizmu może rozwijać choroby weneryczne, zakaźne np. AIDS, choroby wrzodowe.

Finansowy skutek uzależnienia od seksu  wiąże się z ponoszeniem wysokich wydatków związanych z płaceniem za prostytutki, pornografię, akcesoria erotyczne. Dodatkowo wysokie koszty uzależnienia mogą być związane z kupowaniem prezentów dla kochanków, kosztami rozwodów, utraty pracy.

Seksoholizm wygłusza emocje i prowadzi do apatii. Erotomani są często niecierpliwi, mają postawę roszczeniową. Pojawia się u nich zaburzenie ostrości myślenia, żywotności, koncentracji. Myślenie i postępowanie oparte jest na kłamstwie, usprawiedliwianiu, zaprzeczeniu. Mogą pojawić się manie prześladowcze i myślenie paranoiczne.

Skutki w obszarze społecznym dotyczą najbliższych osób. Postępujące uzależnienie rujnuje relacje, prowadzi do tyranii i przemocy wobec rodziny. Osoba uzależniona absorbuje uwagę innych bliskich z rodziny czy przyjaciół. Zdarza się, że przekonuje siebie, że kocha małżonka i dzieci jednocześnie ignorując ich potrzeby. 

Seksoholizm – leczenie

Leczenie seksoholizmu jest możliwe i konieczne, jak w przypadku innych uzależnień. Proces leczenia powinien się koncentrować na skutecznej psychoterapii. Najlepszy efekt w terapii przynosi nurt poznawczo – behawioralny. W trakcie spotkań z psychoterapeutą osoba uzależniona uczy się jak budować zdrowe, głębokie i trwałe relacje z ludźmi. Ponadto skupia się, jak w sposób zdrowy zaspokajać swoje potrzeby seksualne. Leczenie nie polega na osiągnięciu pełnej wstrzemięźliwości seksualnej, lecz koncentruje się na powrocie do prawidłowego współżycia. Jest stosowana zarówno terapia indywidualna jak i grupowa. Sam proces leczenia jest długotrwały, ale warto podjąć ten wysiłek, by uzyskać przyjemność ze zdrowego seksu. Zdarza się, że proces leczenia wymaga wsparcia farmakologicznego.