FOMO to skrót od fear of missing out, co w dosłownym tłumaczeniu oznacza strach przed tym, że ominie nas jakaś ważna informacja. Jest to problem obecnych czasów, który ma związek ze stałym dostępem do informacji poprzez smartfony i internet. Potrzeba bycia cały czas online staje się chorobą cywilizacyjną naszych czasów.

Co to jest FOMO?

FOMO to obawa przed ominięciem ważnej informacji, która w każdej chwili może pojawić się w sieci, w mediach społecznościowych. FOMO oznacza stałe monitorowanie wydarzeń i strach przed pominięciem, podczas gdy inne osoby mogą uczestniczyć w czymś ciekawym, interesującym. Osoba, która ma syndrom FOMO odczuwa strach, lęk, samotność, dyskomfort, bóle. Objawy te nasilają się jeśli przez jakiś czas ma ograniczony dostęp do internetu. Syndrom ten wpływa na normalne funkcjonowanie, na dokonywane wybory. Osobom z FOMO stale wydaje się, że powinny być w innym miejscu i robić inne rzeczy. FOMO to również życie życiem innych osób, znajomych, które codziennie publikują w mediach społecznościowych. Uporczywe śledzenie powoduje frustrację, wpływa na samoocenę, wyzwala zazdrość czy poczucie bycia gorszym.

Objawy FOMO

Głównym objawem tego syndromu jest częste, nerwowe spoglądanie na smartfon, aby jak najszybciej odebrać ewentualne powiadomienie czy wiadomość. Czynność związana z odblokowywaniem telefonu jest wykonywana o każdej porze: po przebudzeniu, podczas posiłków, spotkań, w drodze czy przed snem. FOMO to również silna potrzeba informowania i dzielenia się z innymi osobami zdobytymi przez siebie wiadomościami. Osoby cierpiące na FOMO uznają wagę wiadomości czy wydarzenia, dopiero gdy zostanie ono opublikowane czy przekazane w sieci innym osobom. Kolejnym objawem FOMO są problemy ze skupieniem na wykonywanej czynności, pracy, na rozmowie czy podczas nauki.

Jak sobie radzić z fear of missing out?

FOMO może być uciążliwe, przeszkadzające w normalnym funkcjonowaniu, w momencie, gdy potrzeba zdobycia informacji staje się ważniejsza niż szkoła, praca, rodzina.

Jak sobie radzić z FOMO? Warto ograniczyć korzystanie z internetu, poprzez skrócenie o połowę czasu, który przeznaczaliśmy dotychczas na czynne uczestniczenie np. na portalach społecznościowych. Jeśli aplikacje rozpraszają w szkole czy w pracy, należy pomyśleć nad odinstalowaniem ich ze smartfonów. Można ograniczyć się do korzystania z komputera domowego. Łagodniejszą wersją może być wyłączenie powiadomień lub wyciszenie telefonu w godzinach, które wymagają skupienia na rzeczach ważniejszych. Jeśli wykonywana praca wymaga korzystania z komputera i przeglądarki warto zablokować strony, które w tym czasie nie mogą rozpraszać uwagi. Wolny czas, który poświęcony był na social media można poświęcić na książki, pasje, aktywność fizyczną czy czas spędzony z najbliższymi. Ważne, aby jak najmniej myśleć o tym, co w tym czasie może dziać się w internecie. 

Osoby, które zaczynają zdawać sobie sprawę, że coś się z nimi dzieje, mogą również pomyśleć o odpowiedniej psychoterapii. Diagnozowaniem FOMO zajmuje się psycholog, który po przeprowadzeniu wywiadu dobiera odpowiednią formę terapii. O zawodzie psychologa pisaliśmy w artykule „Psycholog — kto to jest, charakterystyka, kompetencje”

FOMO a JOMO

Przeciwieństwem syndromu fear of missing out jest JOMO (joy off missing out), czyli radość, zadowolenie z powodu braku informacji. Syndrom ten polega na świadomym ograniczaniu dostępu do informacji, wiadomości, portalów społecznościowych, aplikacji. Ilość przyjmowanych bodźców zewnętrznych, natłok wiadomości są świadomie ograniczane. JOMO to skupienie na sobie, swoich najbliższych, odpoczynku i relaksie. 

Warto zastanowić się, które podejście do życia jest korzystniejsze. My zdecydowanie polecamy JOMO!