Zazdrość należy do emocji złożonych. Pojawia się w wieku przedszkolnym i towarzyszy nam przez całe życie. Zazdrość obejmuje uczucie frustracji i złości w chwili, gdy ktoś znajduje się w lepszej sytuacji niż my np. gdy ma czegoś więcej lub posiada coś lepszego. Dodatkowo w tym stanie emocjonalnym dominuje obawa przed utratą tego, co ma dla nas szczególną wartość. W związkach jest to obawa przed odejściem partnera, czy obawa, że możemy być zdradzeni. 

Chorobliwa zazdrość – czym jest

Zdrowa zazdrość w związkach jest czymś naturalnym. Świadczy o tym, że nasz partner jest dla nas ważny. W ten sposób wysyła się sygnał, że nam zależy i nie jest nam obojętne co druga połówka robi i z kim się spotyka. Zdrowa zazdrość wzmacnia relację między partnerami. Trzeba jednak pamiętać, że granica pomiędzy zdrową a chorobliwą zazdrością jest płynna. W związku z tym między partnerami może pojawić się ta negatywna odmiana zazdrości i wtedy łatwo stracić kontrolę nad swoimi reakcjami. Chora zazdrość przejawia się nieustanną obsesją podejrzliwości partnera o zdradę zarówno fizyczną, jak i emocjonalną. Osoba, która przejawia chorobliwą zazdrość zaczyna nadmiernie kontrolować partnera, robi mu wyrzuty, reaguje gniewem i agresją. Takiemu zachowaniu towarzyszy lęk i obsesyjne myśli. W skrajnych przypadkach osoba zazdrosna stara się ograniczyć wolność swojego partnera. Nie pozwala mu na spotkania z innymi osobami oraz wymaga by wspólnie spędzali każdą wolną chwilę. 

Chorobliwa zazdrość – przyczyny

Do przyczyn, które wywołują uczucie zazdrości można zaliczyć:

• Niską samoocenę oraz obniżanie poczucia własnej wartości. Widzenie u siebie niedoskonałości, braków prowadzi do obawy, że partner może chcieć znaleźć sobie kogoś atrakcyjniejszego.
• Zespół Otella. Jest to poważne zaburzenie, które rozwija się głównie na skutek choroby alkoholowej. Osoba z zespołem Otella wszędzie widzi zdradę i każde zachowanie partnera interpretuje w taki sposób, który potwierdza tezę zdrady.
• Powielanie wzorców z dzieciństwa. Obserwacje z dzieciństwa i wzrastanie w atmosferze, w której doświadczyło się zachowań zaborczych i zazdrosnych może wpłynąć na dorosłe życie.
• Nieprawidłowe przekonanie na temat miłości. Wynika to z myślenia, że miłość jest towarem, na który trzeba sobie zasłużyć. Podłoże takiego zachowania ma korzenie w dzieciństwie, gdy dana osoba nabywa przekonanie, że na miłość zawsze trzeba sobie zasłużyć.
• Samoistny rozwój chorobliwej zazdrości. Mocne zaangażowanie w związek i uzależnienie od partnera zwiększa obawę straty i kreuje negatywne myślenie o relacji i możliwościach zdrady.

Chorobliwa zazdrość – jak pokonać

By skutecznie radzić sobie z chorobliwą zazdrością, istotne jest uświadomienie skali problemu i chęć pracy, by ograniczyć przejawy zazdrości. Do najważniejszych zasad, które pomogą okiełznać osobie chorobliwie zazdrosnej zaburzenie należą:

Unikanie porównywanie własnej osoby z innymi 

Ważne jest, by nie porównywać się z innymi osobami, bo zawsze znajdziemy coś, co powoduje, że czujemy się gorzej i możemy popaść w kompleksy. To z kolei wpływa na obniżenie własnej wartości i potęguje obawy przed utratą bliskiej nam osoby.

Obiektywne patrzenie 

Należy patrzeć na samego siebie, partnera, wspólne relacje jako całość. Nie należy skupiać się na jednym szczególe, który przysłania szerszą perspektywę i negatywnie nastawia nas do partnera. Ważne jest, by zamienić pretensje i podejrzenia na miłe aspekty, jak komplementy czy drobne prezenty. To wzmocni związek i odgoni negatywne myślenie.

Panowanie nad emocjami

Złe emocje mogą prowadzić do nieodwracalnych zmian w związku, dlatego warto nad nimi zapanować. Szczególnie gdy mamy obawy, że jakiekolwiek zachowanie może świadczyć o zdradzie. Gdy osoba zazdrosna czuje niepokój powinna porozmawiać z partnerem, czy zadawać pytania, zanim dojdzie do niekontrolowanego wybuchu emocji.

Skupienie się na swoim życiu 

Należy przekierować uwagę z ciągłego śledzenia i skupiania się na partnerze w stronę własnej osoby. Pozwoli to na ucieczkę myśli od gnębienia się o rzekomej zdradzie.

Radość z tego co się posiada

Skupianie się na innych, porównywanie się z nimi powoduje, że nie dostrzegamy w sobie potencjału, ani tego co dokonaliśmy. Często to, co widzimy, czego zazdrościmy jest niezgodne z prawdą i niekiedy sztucznie wykreowane. Koncentrujmy się zatem na sobie i zacznijmy dostrzegać swoje walory, co wpłynie na samozadowolenie i podbuduje nasze poczucie wartości.

Chorobliwa zazdrość – leczenie

W sytuacji, gdy nie jesteśmy sami w stanie sobie poradzić z emocjami, jakie wyzwala chorobliwa zazdrość musimy poszukać pomocy specjalisty. Zazwyczaj taką pomoc zapewnią psychoterapeuci. Sesje terapeutyczne pomogą osobie z tym zaburzeniem uświadomić swoje uczucia, pragnienia oraz nauczy  w zdrowy sposób wyrażać swoje emocje. Umiejętności, które pacjent nauczy się w trakcie terapii pomogą zapanować nad zazdrością, ograniczą lęk, gniew i złość. Niekiedy dla lepszego efektu potrzebna jest terapia par, mimo że partner nie przejawia objawów chorobliwej zazdrości. Wspólne spotkania z terapeutą nauczą obojga partnerów jak radzić sobie z sytuacją.